Anthony Bosschem

Zelf startte ik op 19-jarige leeftijd een eigen BVBA. Geen diploma, geen geld, maar wel een overdosis ambitie. Tot nog toe een ronduit schitterende ervaring. Ik sta dan ook graag op de barricades om jong ondernemerschap te promoten, en ben geïnteresseerd in elke maatregel die jonge ondernemers moet creëren/stimuleren.

De StartersBVBA, vanaf 1 juni een nieuwe Belgische ondernemingsvorm, is zo’n maatregel. Een maatregel met één voordeel: in plaats van € 6200 moet je bij de oprichting van je BVBA slechts € 1 neerleggen als startkapitaal. In ruil aanvaard je als ondernemer een aantal randvoorwaarden: je financieel plan moet door een expert worden nagelezen, max. 13% van je winst mag uitgekeerd worden als dividend, …

Waarom de StartersBVBA waardeloos is.

Het is een goedkope maatregel voor de overheid, maar de vraag is of het iets uithaalt. Mijn eigen ervaringen en die van mijn fellow-jonge ondernemers lijken dit tegen te spreken. 

Ten eerste is er de mindset van een jonge ondernemer. Bij ‘jonge ondernemers’ denk ik niet meteen aan veertigers die na een vijftiental jaren carrière met een aangenaam startkapitaal een eigen zaak beginnen. Jonge ondernemers zijn jonge honden die zich guerillagewijs een plaats in de KMO wereld proberen toe te eigenen. Het zijn mensen die het concept BVBA gebruiken om zich een vrijheid te permitteren die in loondienst niet realistisch is. De vrijheid om koppig te zijn, fouten te maken, en successen op eigen rekening te kunnen schrijven. Niet bepaald het type mens dat zich extra randvoorwaarden wil laten opleggen in ruil voor een gunst dus.

Bovendien kan men zich afvragen in hoeverre € 6200 een drempel mag zijn voor een entrepreneur in spe. Als je niet het lef, de skills of creativiteit hebt om dat bedrag op tafel te krijgen, is ondernemerschap dan wel iets voor jou?

Dat je zaak in het begin compleet vierkant draait is praktisch een zekerheid. Grote verwachtingen gecombineerd met weinig ervaring leiden tot fouten. En fouten kosten geld. Met € 6200 startkapitaal ben je een stuk ingedekt voor die fouten en hoeven ze dus niet meteen tot een faillisement te leiden.

Het concept StartersBVBA gaat dus niet enkel in tegen de basis van het ondernemerschap - vrijheid en verantwoordelijkheid - maar kan zelfs een gevaarlijke handicap worden bij de opstart van een zaak. Misschien in die mate dat de kans op een faillisement opvallend toeneemt.

Wat jonge ondernemers wél kan stimuleren.

Of de overheid wel een geschikte partij is om ondernemerschap te stimuleren is een aparte discussie. Uiteindelijk ondernemen velen van ons juist om die overheid zoveel mogelijk te ontlopen. Kunnen ze zich echt niet inhouden, dan zijn er volgens mij wel andere aandachtspunten buiten het startkapitaal.

1. Het onderwijs.
   Je kan onderwijzers niet verwijten dat ze kinderen stimuleren om op de platgetreden paden te lopen. Het systeem is er op gemaakt kinderen op een ‘efficiënte’ manier tot gehoorzame volwassenen te maken. En er zijn slimmere mensen dan ik die dat op een behoorlijke manier kunnen uitleggen. Bovendien worden kinderen gestimuleerd om goed te presteren door ‘falen’ of ‘buizen’ zo hard mogelijk te veroordelen.
   Deze twee onderwijskundige concepten fnuiken de basiscompetenties die je nodig hebt als jonge ondernemer: een gezonde rebellie, en het lef om te durven falen. 
   
   
2. Het imago.
   Ondernemers die het ‘hebben gemaakt’ en een mogelijk voorbeeld zijn voor entrepeneurs in spe maken er een sport van hun verwezenlijkingen te bestempelen als uitzonderlijk. “Het is heel zwaar werken geweest.”, “Dag en nacht ploeteren!” of “Ik heb echt zwarte sneeuw gezien.”
   Dat kan allemaal waar zijn, maar wat men er vergeet bij te vertellen is waarom we toch elke dag verder doen. We spreken niet over de euforie van het succes, of de voldoening van een goed eigen team. En net dat zijn de zaken die jongeren moeten horen. De rest zullen ze zelf wel merken. Met vallen en opstaan, maar dat hoort bij elke carrière.
   
   
3. De opvang na, en de sfeer rond een faling.
   Met meer ondernemers zullen er ook meer falingen zijn. Maar is dit wel een probleem? Vandaag wordt een faillisement beschouwd als een vreselijke persoonlijke mislukking, terwijl het vaak niet meer is dan een vervelende samenloop van omstandigheden.
   We hebben een ondernemersklimaat nodig dat failissementen bagatelliseert. “Op naar de volgende!” mag gerust het credo zijn. Hoe meer mislukkingen, hoe meer successen.
   Ook de arbeidsmarkt mag zelfstandigen gerust warmer ontvangen, zeker na een faillisement. Uiteindelijk zijn het mensen die er klaarblijkelijk niet voor terugdeinzen om hun verantwoordelijkheid op te nemen en ervoor te vechten. Al te vaak worden ze meer gezien als koppigaards die tegen beter weten in de afgrond zijn ingehuppeld. 

Waarom jonge honden moeten ondernemen.

Jonge ondernemers zijn interessant. Ze hebben nog geen kinderen, geen vrouw/man, geen huis om af te betalen, en ouders die nog regelmatig eten voor hen willen klaarmaken. Ideale omstandigheden om een aantal jaar weinig te verdienen, en veel te investeren in een eigen zaak. We moeten hen dan ook stimuleren in een jeugdige gezonde arrogantie die nodig is om die eigen zaak te durven beginnen. 

De verantwoordelijkheid hiervoor ligt niet enkel bij de staat. Als ondernemers moeten we jongeren duidelijk maken dat een zaak starten niet zo zwaar is als we laten uitschijnen. Dat de voordelen de nadelen ruim overstijgen.

Waarom ik onderneem.

Eén van mijn eerste klanten haalde ik binnen door met mijn fiets tot in het landelijke Latem te fietsen om er in de struiken mijn kostuum aan te trekken en vol vals zelfvertrouwen bij de klant binnen te wandelen. Een uur later fietste ik met een ondertekende offerte en met de breedste glimlach van mijn leven naar huis.

Dat zoiets als ondernemer mogelijk is, maakt het niet minder dan een droomjob.

Twijfel je om zelf te ondernemen? Neem je gsm en laat het mij weten. Ik kom er graag met jou eens over spreken. + 32 485 15 66 13 - anthony (at) youreca (punt) be - @anthonybosschem